မဂၤလာရွိေသာႏွစ္သစ္ ?????????????

က်ေနာ့္ရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ Blog ေလးဆီကိုျပန္လာပါၿပီ။ ဒီအေတာ အတြင္း လာခဲ့တဲ့သူေတြကို အားနာပါတယ္။
ဒီအေပၚမွာ စာမေရးျဖစ္တာ အခုဆို တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ပါၿပီ။ ေဘာ္ဒါေတြကို အရမ္းအားနာပါတယ္ ။
က်ေနာ္ဘာလုပ္ေနလဲဆိုရင္ ၿပီးခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္လံုး အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။ အလုပ္ဆို အကုန္လုပ္ေနပါတယ္။
ကြန္ပ်ဴတာသံုးျဖစ္ေပမယ့္ အင္တာနက္ကို မသံုးသေလာက္ျဖစ္သြားပါတယ္။ အဲ့ဒီအထဲကမွ ဘေလာ့ဂ္ေရးဖို႔ ဆိုတာက ပိုဆိုးပါေသးတယ္။
စာေတြဆက္ေရးခ်င္ပါတယ္။ ေရးႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားသြားမွာပါ။ ဒီ Blogspot ႀကီးလည္း တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ Open Open ျဖစ္လာဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
ဆုလည္းေတာင္းပါတယ္ ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ တျခားဟာေတြလည္း မသံုးတတ္ပါဘူး ။ Domain လည္းမ၀ယ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ :(
ခုေတာ့ ကြန္နက္ရွင္ေလး ေကာင္းတုန္း သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းမ်ားကို Hello လို႔ႏႈတ္ဆက္ရင္ ။ သူငယ္ခ်င္းအသစ္မ်ားကိုလည္း မဂ္လာပါ က်ေနာ့္ အိမ္ေလးကို
လာလည္ပါလို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္ခင္ဗ်ာ.....။

အားလံုးပဲ ႏွစ္သစ္သႀကၤန္မွာ မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ၿပည့္စံုၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာနဲ႔ ၿပည့္ၿပည့္ .... အဲ ဗံုးေပါက္လို႔ဆိုပဲ သြားေတာ့မယ္ . . လစ္ၿပီ။

နာဂစ္ၿမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ

ၿပီးခဲ့တဲ့ 17 ရက္ေန႔က ရန္ကုန္ကိုျပန္ေရာက္လာတယ္။ ဘယ္အရာရာကိုပဲၾကည့္ၾကည့္ အားလံုးကို ကိုယ္နဲ႔တစိမ္းတ ရံ ဆန္ေနတယ္။ ဒါဟာ နာဂစ္ေၾကာင့္လား ဒါမွမဟုတ္ လူေတြရဲ႕ ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ စိတ္ေတြေၾကာင့္လား ဆိုတာ က်ေနာ္မေတြးတတ္ပါဘူး။ ေျပာင္းလဲမႈဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ေကာင္းေသာေျပာင္းလဲမႈေတြရွိသလို မေကာင္းတဲ့ေျပာင္းလဲ မႈေတြလည္း ရွိစၿမဲပါ။ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္ေပၚ က်ေရာက္ခဲ့တဲ့ နာဂစ္မုန္တိုင္းဟာ ေကာင္းေသာေျပာင္းလဲမႈေတြကို ယူေဆာင္လာသူလို႔ ေတြးမယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒီလူဟာ ေကာင္းျမင္သမား ( သို႔မဟုတ္ ) ဒီမုန္တိုင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးအျမတ္ ျဖစ္ထြန္းလာသူပဲျဖစ္မယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္္။ က်ေနာ္တစ္ခုေတာ့ေျပာခ်င္ပါတယ္ ... နာဂစ္မုန္တိုင္း အတြက္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္တဲ့အခါမွာ .... ျပန္လည္ျပဳျပင္တဲ့ အခါမွာ အခ်ိန္တိုအတြင္းၿပီးစီးဖို႔ကို ပဲ အဓိက ေဆာင္ ရြက္မယ္ဆိုရင္ ... စည္းစနစ္မက်မႈေတြ အခိုင္ခံမရွိမႈေတြျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္္။
က်ေနာ္လက္္လွမ္းမွီသေလာက္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ အိမ္နားက ေက်ာင္းေလးက မုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္ ၿပိဳက် ပ်က္စီးသြားရပါတယ္။ အဲ့ဒီေက်ာင္းေလးက အရင္က အုတ္နဲ႔ေဆာက္ထားတဲ့ ေက်ာင္းေလးပါ ။ အခုလို ၿပိဳသြားေတာ့ ႀကံခိုင္ေရး ကေန တာ၀န္ယူၿပီးျပန္လည္တည္ေဆာက္ေပးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္ အုတ္နံရံ ကာထားတဲ့ေနရာမွာ ခုေတာ့ သူတို႔က သံဇကာေတြနဲ႔ ကာထားပါတယ္။ အားလံုးသိတဲ့ အတိုင္းပဲ ရန္ကုန္ဆိုတာ မိုးမ်ားတဲ့ ေဒသတစ္ခုပါ။ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြ ခမ်ာ ဘယ္ေလာက္ ဒုကၡေရာက္လဲ ေတြးသာေေတြးၾကည့္ပါ။ မိုးရြာရင္ ေလက ပါ ပါ လာတယ္ ေဟာ ေနပူျပန္ေတာ့လည္း ေနက ထိုးပါေသးတယ္။
တကယ္ဆို မျဖစ္သင့္တာေလးေတြကိုေျပာျပတာပါ။ က်ေနာ္ေရွ႕ကေျပာခဲ့ သလို ေျပာင္းလဲတဲ့ ေနရာမွာ ေကာင္း ေသာေျပာင္းလဲ မႈေတြျဖစ္ဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။

ေကာင္းမြန္ေသာ ေျပာင္းလဲ မႈေတြျဖစ္လာပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း ....

ဗ႐ုတ္သုတ္ခအက်ဆံုးေန႔ ေလးေပါ့

မ၀ါကေတာ့ ကံထူးရွင္ေရြးလိုက္တယ္တဲ့ဗ်ာ ... :Z ။ တက္ဂ္ ထားတာကိုက ဗ႐ုတ္သုတ္ခအက်ဆံုးေန႔ ေလးတဲ့ ...။ အဲ့ဒါနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕ ဗ႐ုတ္သုတ္ခအက်ဆံုးေန႔ ေတြကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ လား လား ေတာ္ေတာ္မ်ားသား။ တစ္ခါတုန္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထဲ ပိုက္ဆံ အိတ္က်ေပ်ာက္လို႔ ေျခတိုေအာင္လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ရတာက တစ္မ်ိဳး ။ ခ်စ္ရတဲ့ေကာင္မေလး အတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ အျဖစ္ ငါးကန္၀ယ္ေပးတုန္းက ငါးကန္ ေတြ ငါးေတြ နဲ႔ ဆိုင္ကယ္စီးသြားရတဲ့ ေန႔က တဖုန္ အစံုစံုေပါ့ဗ်ာ။
ဒါေပသိ အဲ့ဒါေတြထဲ က ဗ႐ုတ္သုတ္ခအႏိုင္ဆံုးေန႔ေလး တစ္ေန႔ကိုျပန္စဥ္းစားေတာ့ ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ၁၇ ႏွစ္ ေလာက္တုန္းက ပိစိေကြး တုန္းက အျဖစ္ေလးကို သြားျမင္ေယာင္မိတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္တုန္းက က်ေနာ္က ၅ ႏွစ္ ၆ ႏွစ္ သားေလာက္ အရြယ္ေပါ့။ မွတ္မွတ္ရရ အဲ့ဒီေန႔က ေက်ာင္းမသြားခင္ က်ေနာ္ အသုပ္စားတယ္၊ ဒိန္ခ်ဥ္ေသာက္တယ္။ ဘာျဖစ္တယ္ဆိုတာ စဥ္းစားသာၾကည့္ ၾကေပါ့ဗ်ာ။ ေက်ာင္းခန္းထဲလဲ ေရာက္ေရာ ဆရာမစာသင္ေနတုန္း အားပါး ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ဗိုက္ကရစ္ၿပီးနာတာ ပြင့္ပြင့္လင္း လင္းေျပာရ ရင္ အီးအီး ပါခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္က ငယ္ငယ္တုန္းက လူေၾကာက္ရယ္ဗ် ။ ဒီလို အိမ္သာသြားခ်င္လို႔ ခြင့္တိုင္ဖို႔ ေနေနသာသာ တေနသာကုန္သြားမယ္ အတန္းထဲ စကားတလံုးမွေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ငါ့ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ စဥ္းစား .. အင္း ေအာက္ထားအံုးမွ ဆိုၿပီး ေအာက္တယ္ဗ်။ ခုျပန္ေတြးရင္ ရယ္ခ်င္တယ္ ဟီးးး ဟီးးး ။ က်လိုက္တဲ့ ေခၽြးေတြဆို ဘယ္ေျပာေကာင္း မလဲ ၊ လူကလည္း ၿငိမ္ၿငိမ္မထိုင္ႏုိင္နဲ႔ ျမင္ေယာင္ၾကည့္ၾကဗ်ာ ေအာက္ပိုင္းတစ္ခုလံုး တြန္႔လိန္ေနတာ စပလိန္က်လို႔။ အခ်ိန္ဆိုတာလဲ ၾကာလိုက္တာဗ်ာ တစ္မိနစ္ဆို တစ္မိနစ္ အရးႀကီးတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီကိုး။ သင္ေနတဲ့စာထဲမွာ လဲ လံုး၀စိတ္မ၀င္စားႏိုင္နဲ႔ေပါ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေဘးနားက သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ လက္ကို ကိုင္ၿပီးေျပာလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီ စကားလံုးကိုေတာ့ ခုထိမွတ္မိေနေသး တယ္ .. “ေဟ့ေကာင္ ငါေတာ့သြားကုန္ၿပီ ” စဥ္းစားသာၾကည့္ၾကေပါ့ အရပ္ကတို႔ ေရ။ အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့ တခန္းလံုးပြက္ေလာ႐ိုက္လို႔ လက္ကဟိုဟာကိုင္ရမလို ဒီဟာပဲပိတ္ရေတာ့မလိုနဲ႔ လြယ္အိတ္ထဲ က စာအုပ္ေတြ ကထြက္က်လိုက် ..။ ဗ႐ုတ္သုတ္ခမ်ား ႏိုင္လိုက္သည္ျဖစ္ျခင္း ...။ ေနာက္ေတာ့ ဆရာမ က အိမ္လိုက္ပို႔လိုက္ရ တယ္။ ႐ွက္လိုက္တာမ်ားဗ်ာ အဲ့ဒီအခ်ိန္တုန္းက မ်ား ဆယ္ဘီးကားတစ္စီး ေရွ႕ျဖတ္သြားရင္ ေခါင္းနဲ႕ သာ၀င္ၿပီး ဂ်မ္းတံုး ခုလိုက္ခ်င္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘာမဟုတ္တဲ့ ေၾကာက္စိတ္ရယ္ေၾကာင့္ေပါ့ ။ ဒီေနာက္မွာ ေတာ့ မေကာင္းတဲ့ ေၾကာက္စိတ္ေတြကို ဖယ္ရွာရင္ ... ဆရာမေတြ ခ်စ္တဲ့ လူေပ်ာ္ လူေတာ္ေလး က်ေနာ္ျဖစ္လာရ တာပဲခင္ဗ်...။ ခုေတာ့လည္းၾကာခဲ့ၿပီေလ ရွက္ရွက္နဲ႕ ကိုယ့္ရဲ႕ ဗ႐ုတ္သုတ္ခ ႏိုင္တဲ့ေန႕ေလး တစ္ေန႔ကို ဘေလာဂ္ ထဲ ထည့္ေရးလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ... .. .။

Blog မေရးျဖစ္ရျခင္း အေၾကာင္း

စာမေရးျဖစ္တာလဲ ေတာ္ကိုၾကာၿပီဗ်ာ .... ။ ကိုယ့္ ဘေလာဂ္ကိုယ္ၾကည့္ရတာလည္း ေတာ္ေလး ကိုေျခာက္ကပ္ ကပ္ ႏိုင္ေနတယ္ ။ အဲ့ဒါနဲ႔ စာေလး တစ္ပုဒ္ေလာက္ေတာ့ ေရးမယ္ေဟ့ဆိုၿပီး ကြန္ပ်ဴတာေလးေရွ႕ထိုင္ ၿပီး ဘာေရး မယ္ဆိုတာစဥ္းစားေနတုန္း ။ ဖလပ္ တီတီတီ !!!!!!!!! အဲ့ဒါဘာျဖစ္တုန္း စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ။ ကိုေရႊမီး ကပ်က္ သြားလို႔ UPS ျမည္တဲ့ အသံေပါ့ဗ်ာ ။ စိတ္ထဲညစ္ညစ္ရွိတာ နဲ႔ ဆိုင္ရာပိုင္ရာ အားလံုး စိတ္ရွိလက္ရွိေအာ္ဆဲ လူလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးေမာသြားတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ ၿပီးေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းေလး ကိုလည္းသတိရမိတယ္။ ႐ုပ္သံက လာတဲ့ဇာတ္လမ္းတြဲေတြ လာခါစတံုးက တီဗြီက ၾကည့္ေနတုန္း မီးကပ်က္ ၊ မီးကပ်က္ေနတုန္းဆို တီဗြီကၾကည့္ခ်င္၊ အဲ့ဒီတုန္းကေတာ့ စဥ္းစားမိပါတယ္ ေနာင္လာမယ့္ 9 ႏွစ္ 10 ႏွစ္ေလာက္ဆို ဒီလို ဒုကၡေတြ မရွိေတာ့ ဘူးလို႔ ေပါ့။ ခုေတာ့ လည္း အရင္တုန္းက လိုပါပဲ ကိုေရႊမီးေလးက ပ်က္လို႔ေကာင္းဆဲပါပဲ။ အဲ့တုန္းက ေတြေနရတဲ့ စာတန္းမ်ား“ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ ႀကီးဆီသို႔ ” ကိုလည္း ခုတိုင္လည္း ေတြ႕ ေန ရဆဲပါပဲ။ ေနာက္ထပ္စာတန္းအသစ္ေတြလဲ ထပ္ေတြေနရပါပဲ ဥပမာတစ္ခုေလာက္ေတာ့ေျပာလိုက္အံုးမယ္ ဘာတဲ့ " Access has been denied " အဟတ္ အဟတ္ .... ။ ေအာ္ဒီလုိပံု နဲ႔ မိုးႀကီးခ်ဳပ္ရင္ေတာ့ ............................................ ? ဘာျဖစ္မယ္ထင္သလဲ

“ မီးပ်က္ေတာ့မွာဗ်ိဳ႕ ဘန္းေက်ာ္ၿပီးေတာ့ ပို႔စ္ေလးတစ္ခု ျမန္ျမန္တင္ထားမွ ”

အႏုပညာေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚမႈ အဆင့္သံုးဆင့္

လူ႔ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္ေပၚတိုးတက္ေရးအစဥ္မွာအေျပာင္းအလဲမ်ားႀကံဳရတတ္ပါသည္။အခ်ိဳ႕ဆရာမ်ားကလည္းအေကြ႕အလွည့္ဟုသံုးႏႈန္းတတ္ၾကပါသည္။အေျပာင္းအလဲအေကြ႕အလွည့္တိုင္းမွာအဆင့္သံုးဆင့္ရွိသည္ဟုက်ေနာ္မွတ္သားဖူးပါသည္။ထိုအေၾကာင္းကိုက်ေနာ္တင္ျပပါမည္။ သေဘာတူမတူမွာစာဖတ္သူ၏ အလိုအတိုင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။

က်ေနာ္ကေတာ့ထိုအဆိုကိုသေဘာတူပါသည္။အထူးသျဖင့္အႏုပညာမွာဤတိုင္းပင္ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲတိုးတက္သည္ဟု က်ေနာ္ ယံုၾကည္စြဲမွတ္ပါသည္။

အဆင့္သံုးဆင့္

ေခတ္အဆက္ဆက္ကႏွစ္ရွည္လမ်ားလူသားတုိ႔ဖန္တီးျပဳစုတည္ေဆာက္ခဲ့ၾကေသာယဥ္ေက်းမႈအႏုပညာအရပ္ရပ္သည္ ႀကီးမားျပင္းထန္အေရးပါေသာအေျပာင္းအလဲအေကြ႕အလွည့္တစ္ခုခုကိုႀကံဳတုိင္း ဆင့္သံုးဆင့္ ကို ျဖတ္သန္းေျပာင္းလဲ တိုးတက္သြားတတ္ပါသည္။ ထိုအဆင့္သံုးဆင့္မွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။

၁။ ပိုင္းစ စိတ္ျမႊာ ၿပိဳကြဲျခင္း ( FRAGMENTATION AND DISINTEGRATION )

၂။ ျပန္လည္စုစည္းတည္ေဆာက္ျခင္း ( RE-STRUCTURING )

၃။ အသစ္ဖန္တီးေဖာ္ထုတ္ျခင္း ( SUPERINTEGRATION )

၁။ ပိုင္းစစိတ္ျမႊာၿပိဳကြဲျခင္း

အႏုပညာရပ္အသီးသီးမွာ အေတြးအေခၚမ်ား၊ အယူအဆ သီ၀ရီမ်ား၊ တန္ဖိုးသတ္မွတ္ခ်က္မ်ား၊ ႏႈန္းစံမ်ား၊ အျခင္းအရာလကၡဏာမ်ား ရွိပါသည္။ ယင္းတို႔ကို ေခတ္အဆက္ဆက္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား လူသားတို႔က ျပဳစုတည္ေဆာက္ခဲ့ပါသည္။ ထိုအျခင္းအရာ လကၡဏာရပ္မ်ား အပိုင္းပိုင္း အစစ စိတ္ျမႊာကြဲေက်၍သြားျခင္း (၀ါ) ခြဲေခ်ၿဖိဳဖ်က္ပစ္လုိက္ျခင္းသည္ ပထမအဆင့္ျဖစ္ပါသည္။ ဤအဆင့္သည္ အ႐ႈပ္ေထြးဆံုး၊ အဆူညံဆံုးအဆင့္ ျဖစ္ပါသည္။
ဤအဆင့္ကို အေပၚယံရွပ္၍ၾကည့္ပါက ပုန္စားပုန္ကန္မႈ REBELLION တစ္ခုဟု အမွတ္မွားတတ္ၾကပါ သည္။ စည္းပ်က္ကမ္းပ်က္ ကေလကေခ် အေလနေတာ သ႐ုပ္ပ်က္ BOHEMIAN လကၡဏာမ်ားဟုလည္း အမွတ္မွားတတ္ၾကပါသည္။ အႏုပညာရွင္လူႀကီးေတြေျပာသမွ် လူငယ္ေတြကလက္မခံ။ လူႀကီးေတြ၏ စံ က လူငယ္ေတြႏွင္မကိုက္။ အလြန္႐ႈပ္ေထြးဆူညံ၍ အေရာေရာအေႏွာေႏွာျဖစ္ေသာကာလဟု ေျပာရပါမည္။
အစဥ္အၿမဲ အသစ္တို႔ကိုေရွး႐ႈေသာ မည္သည့္အခါမွ ရွိၿပီးသားႏွင့္ မေက်နပ္ႏုိင္ေသာ အၿမဲဖန္တီး၍ ေနတတ္ေသာ အႏုပညာ ( ၀ါ ) အႏုပညာသမားတုိ႔၏ သဘာ၀ကိုျမင္ေအာင္မၾကည့္။ ထို အသိမဆိုက္သူ အဖို႔ ဤသို႔ေသာ ပထမအဆင့္ကို လက္ခံႏုိင္မည္မဟုတ္ပါ။ ဤအဆင့္သည္ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္ဖြယ္ရာမဟုတ္။ မလြဲမေသြ ႀကံဳေတြ႕ ရမည္ျဖစ္ေသာ သမိုင္းအမွန္တရားတစ္ခုအျဖစ္ က်ေနာ္ယံုၾကည္စြာတင္ျပခဲ့ပါသည္။



၂။ ျပန္လည္စုစည္းတည္ေဆာက္ျခင္း

တစ္ပိုင္းတစ္စစီ အစိပ္စိပ္အျမႊာျမႊာ ၿပိဳကြဲပ်က္စီးသြားေသာ အေတြးအေခၚမ်ား၊ အယူအဆသီ၀ရီမ်ား၊ တန္ဖိုးသတ္မွတ္ခ်က္မ်ား၊ ႏႈန္းစံမ်ားကို ျပန္လည္စုစည္းတည္ေဆာက္ေသာ အဆင့္သည္ ဒုတိယအဆင့္ျဖစ္ပါ သည္။ ဤကာလသည္ အလြန္အမင္း ႐ႈပ္ေထြးဆူညံျခင္းမရွိေတာ့ပါ။ တစ္နည္းမွာ အႏုပညာ အသိမဆိုက္သမ်ား ၏ ဆူပူကန္႔ကြက္သံ တိတ္သြားပါသည္။
လံု႔လ၀ီရိယႀကီးသူမ်ား၊ စိတ္ရင္းေစတနာမွန္သူမ်ား၊ အႏုပညာစိတ္ရွိသူမ်ား အားထုတ္ႀကိဳးပမ္းေသာကာလ ျဖစ္ပါသည္။ သတိျပဳေစလိုသည္မွာျပန္လည္စုစည္း တည္ေဆာက္ျခင္းသည္ အပိုင္းအစ အက်ိဳးအပ်က္အပဲ့အရြဲ႕ မ်ားကို ဟိုတစ္စသည္တစ္စ ဆက္စပ္ယူျခင္းမဟုတ္ပါ။ ကိုယ့္အႏုပညာနယ္ထဲက အျခင္းအရာမ်ားကိုပင္ ျပန္လည္စုစည္းတည္ေဆာက္ရမည္ကို ဆိုလိုပါသည္။ ကာရန္စနစ္ ေျပာင္းခ်င္ေျပာင္းမည္။ ကာရန္ လံုး၀မဲ့ခ်င္မဲ့ မည္။ သို႔ေသာ္ ဘာသာစကားထဲက ျပန္လည္စုစည္း ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္လိုက္ေသာ “ အသစ္မ်ား” ျဖစ္ေပၚေရးကို ေရွ႕႐ႈဦးတည္ရမည္ဟု ဆိုလိုပါသည္။


၃။ အသစ္ဖန္တီးေဖာ္ထုတ္ျခင္း

ဤအဆင့္သည္ အသစ္မ်ား ထြန္းကားအေျခက်ရေသာ အဆင့္ျဖစ္ပါသည္။ ဒုတိယအဆင့္မွာ လံု႔လ၀ီရိႀကီးေသာ၊ စိတ္ရင္းေစတနမွန္ေသာ အႏုပညာသမားမ်ားႀကိဳးစား စုစည္းခဲ့ၾကသည္။ အျခင္းအရာ လကၡဏာရပ္မ်ားသည္ အႏုပညာပစၥည္းအသစ္အျဖစ္ ျဖစ္ေပၚတိုးတက္ ၿပီးစီးသြားၿပီဟု ဆိုရပါမည္။ အဆင့္သံုးဆင့္ကို က်ေနာ္မွတ္သား ဖူးေသာ သီ၀ရီတရပ္မွယူ၍ တင္ျပလိုက္ပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အႏုပညာအရပ္ရပ္ ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚမႈ ( ၀ါ ) အေကြ႕အလွည့္သည္ မည္သည့္ေနရာတြင္ ေရာက္ ေနသည္လဲ။ ေရာက္ေနၿပီလား ... လိုေသးသည္လား ။ မည္သည့္ေျခအေနေတြဖန္တီးဖို႔ လိုအပ္သလဲ ဟူေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို က်ေနာ္တို႔ ေျဖဆိုၾကဖို႔ပဲျဖစ္ပါသည္။ နိိဂံုးစကားအျဖစ္ က်နာ္အထက္တစ္ေနရာမွာတင္ျပ ခဲ့သည့္ အတိုင္း ဤအဆင့္သံုးဆင့္ သီ၀ရီကို လက္ခံျခင္း၊ ျငင္းပယ္ျခင္းမွာ စာဖတ္သူမ်ား အလိုအတိုင္းသာျဖစ္ပါလိမ့္ မည္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဤအဆိုကို ယံုၾကည္စြဲမွတ္ပါသည္။


မွတ္ခ်က္ ( အႏုပညာစံ ဆိုသည့္စာအုပ္ထဲမွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပသည္ ။)

ခုေတာ့လည္း ...

“ကိုယ္က မုဆိုးျဖစ္တဲ့အခါ....
ကိုယ္ဆင္ထားတဲ့ေထာင္ေခ်ာက္ထဲ ၀င္လာတဲ
့သားေကာင္ကိုၾကည့္ၿပီး ပီတိျဖစ္ေနႏိုင္သလို ... .. ။
ကိုယ္က သားေကာင္အျဖစ္ေရာက္ရတဲ့အခါမွာေတာ့
ဘ၀ရဲ႕တစိတ္တပိုင္း ဒါမွမဟုတ္ ရွင္သန္ျခင္းတစ္ခုတြက္
စေတးရတယ္ဆိုတာ .....”

ဒီစာသားေလးကို ဖတ္ၿပီး က်ေနာ့္၀ါသနာက ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာခန္႔မွန္းၾကည့္ပါလားဗ် ..။ သူငယ္ခ်င္းေတာ့ထင္ မွာပဲေနာ္ “ အင္း ဒီေကာင့္၀ါသနာက ေတာလိုက္ထြက္တာလား” လို႔ေပါ့။ ဟုတ္ဘူးေနာ္ ...ထပ္ေျပာမယ္ အျဖဴအမဲ အကြက္မ်ားေပၚတြင္ လဘၠက္ရည္ဖိုးရွာျခင္း အဲအဲ ေယာင္လို႔ အရုပ္ေတြေရႊ႕ကစားျခင္းေပါ့။ ဂေလာက္ဆို သေဘာေပါက္တယ္ေနာ္။ ေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းကေတာ့ ေက်ာင္းေက်ာင္းဆိုၿပီး ကန္တင္းမွာတ ေနကုန္ထိုင္ စစ္တုရင္ကစားလို႔ ေပ်ာ္စရာေတာ့အေကာင္းသားဗ် ...။ အခ်ိန္တန္ေတာ့ suppli ေလးေျဖ။ ဒီလိုနဲ႔ ဘြဲတခုရ ...။ ေအာ္ ခုေတာ့လည္း လက္ေတြ႕ဘ၀မွာ အေမာတေကာနဲ႔ စေတးကြက္ေတြ ခ်ခ်သံုးလို႔ ... . ။

တပတ္ျပန္နာရီ ..

မနက္မိုးလင္းလို႔ မ်က္စိႏွစ္လံုးဖြင့္တာနဲ႔ သတိရျခင္းေတြကက်ိန္းစပ္လို႔ ။ မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳမႈထဲ သိမႈတခုကေတာ့ ၾကမ္းပုိးကိုက္ရာမွာ ေသြးစို႔ ေနတယ္။ ငါ့အတြက္ေတာ့ ဒီေလာကႀကီးက လင္းႏို႔လို ေဇာက္ထိုးေန မွ တည့္ မယ့္ဘ၀ ေပါ့။ ဗ်ာ .... ဟုတ္ကဲ့ ..... အင္း .... လို႔ေျပာေနေပမယ့္ ဘယ္အရာမွကိုမေၾကာက္တဲ့ သူပုန္တစ္ေယာက္ ........။စာရိတၱေတြကို ျဖန္႔ခင္းထားလို႔ ေရာင္းခ်ေနတာမဟုတ္ဘူး .. မွတ္ေက်ာက္တင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္လာခဲ့။
( ျပႆဒါး ၊ ရက္ရာဇာမေရြးဘူး ) ...။ ဒါေပမယ့္ ကံေကာင္းမႈဆုိတာ ဘယ္လိုပံုစံရွိတဲ့ေကာင္လဲလို႔ လူတကာကိုလိုက္ေမးရမယ့္ အျဖစ္။ အညႇီအစို႔ ဆိုတာ ယင္ေကာင္တစ္ေကာင္အတြက္ စည္းစိမ္တဲ့လား . .. ဒါဆို ယင္ေကာင္ျဖစ္ဖို႔ သတိၱလိုလို႔ လား ေျပာေတာ့ ဘယ္အရာကိုမွမေၾကာက္တဲ့ သူပုန္ဆို...။ ျဖဴကာျပာကာက်တဲ့ စဥ္းစားမႈေတြနဲ႔ ......
မနက္မိုးလင္းလို႔ မ်က္စိႏွစ္လံုးဖြင့္ေတာ့လည္း သတိရျခင္းေတြကက်ိန္းစပ္လို႔ ။

ဘာေကာင္လဲဟဲ့အဲ့ဒီေကာင္

အဲ့ဒီေကာင္ေပါ့ က်ေနာ္တို႔ အသည္းအသန္လိုက္ရွာေနတာ ...။ က်ေနာ္တို႔ အလိုရွိသလိုခင္ဗ်ားလဲ သူ႔ကို အလိုရွိ တာပဲ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကေတာ့ အဲ့ဒီေကာင္ရွိမွ အဆင္ေျပတယ္။ ဒီေကာင္ေၾကာင့္ပဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျပႆနာတက္ၾကတယ္ဗ် ...။ သူနဲ႔ေပါင္းသင္းတတ္တဲ့သူမ်ားကေတာ့ အဆင္ေျပလိုက္ေလျခင္း ... ေအးးးး သူနဲ႔ မ ေပါင္းတတ္လို႔ကေတာ့ သူကမင္းနဲ႔ ေ၀းရာကိုေျပးလိမ့္မယ္ေဟ့ ....။ ဒါဆို ခင္ဗ်ားတို႔ သိေလာက္ေရာေပါ့ က်ေနာ္က ေတာ့သူ႔ ကို ပိုက္ပိုက္လို႔ ခ်စ္စႏိုးေခၚတယ္ ( ထြက္ေျပးသြားမွာစိုးလို႔ အခ်ိဳသတ္တာ) ။ အဲ့လိုဆို ပိုက္ပိုက္ နဲ႔စား ၊ ပိုက္ပိုက္နဲ႔ သြား ၊ ပိုက္ပိုက္နဲ႔ေနေပ့ါ .... ဒီလိုဆိုရင္ ေရာ ခင္ဗ်ားစိတ္ခ်မ္းသာသြားမယ္လို႔ ထင္လား မထင္နဲ႔ ကိုယ့္လူေရ ...။

ေလာကမွာပုိက္ပိုက္ေပးလို႔ မရႏိုင္တာေတြရွိပါေသးတယ္တဲ့ဗ်ာ .. .အဲ့ဒါေတြကို သိလားဗ်
မသိေသးရင္ေျပာျပမယ္ အကိုတေယာက္ကက်ေနာ့္ကို mail နဲ႔ ပို႔ေပးထားတာေလးေတြ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေနာ္ ။

WITH MONEY YOU CAN BUY A HOUSE, BUT NOT A HOME.

WITH MONEY YOU CAN BUY A CLOCK, BUT NOT TIME.

WITH MONEY YOU CAN BUY A BED, BUT NOT SLEEP.

WITH MONEY YOU CAN BUY A BOOK, BUT NOT KNOWLEDGE.

WITH MONEY YOU CAN SEE A DOCTOR, BUT NOT GOOD HEALTH.

WITH MONEY YOU CAN BUY A POSITION, BUT NOT RESPECT.

WITH MONEY YOU CAN BUY BLOOD, BUT NOT LIFE.

WITH MONEY YOU CAN BUY SEX, BUT NOT LOVE.

ကဲ အဲ့ဒါေတြပဲဗ်...
သူငယ္ခ်င္းတုိ႔အားလံုးလည္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈအစစ္အမွန္ကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိႏိုင္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း .......။

ယံုပါတယ္ခင္ဗ်

တေန႔ က်ေနာ့္အသိ တစ္ေယာက္ ေရယံုေပါက္လို႔ မန္းတတ္တဲ့ အဘိုးႀကီးတစ္ေယာက္ဆီသြားအျပ က်ေနာ္လည္း လိုက္သြားလိုက္တယ္ .....။ ဟိုေရာက္ေတာ့ မန္းေပးမယ့္အဘိုးၾကီးနဲ႔ေတြ႔ ပါေရာ သူနဲ႔ အတူ သူ႔မိန္းမလို႔ ထင္ရတဲ့ အဘြားႀကီးတစ္ေယာက္လည္း ရွိပါတယ္....။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း ေရယံုေပါက္လို႔ လာျပတဲ့ အေၾကာင္းေျပာလုိက္ တယ္။ အဖြားက က်ေနာ္တို႔ကို ေနရာထုိင္ခင္းခ် ေပးၿပီးေတာ ့ ....“ ဟုတ္တယ္လူေလးတို႔ ေရ ရာသီဥတုကေဖာက္ ျပန္ေတာ့ ကေလးေရာ လူႀကီးေရာ ေရယံုေတြ ေပါက္က် တယ္ ” လို႔ေျပာပါတယ္ ။ အဲအဲ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက မန္းတဲ့ အေၾကာင္းကို ေပါ့ .. ပထမ ေရယံုေပါက္ေနတဲ့ က်ေနာ့္အသိကို အ ကၤ် ီ ကိုခၽြတ္ခိုင္းၿပီး သူမန္းထားတဲ့ ေရခြက္ကိုင္လို႔ ေမးပါတယ္ ...
အဖိုး .... “ ဒါေရဟုတ္တယ္ဆိုတာ ယံုလား ”
က်ေနာ့္အသိ ... “ ယံုပါတယ္ခင္ဗ် ”
အဖိုး .... “ ဒါေရဟုတ္တယ္ဆိုတာ ယံုလား ”
က်ေနာ့္အသိ ... “ ယံုပါတယ္ခင္ဗ် ”
အဖိုး .... “ ဒါေရဟုတ္တယ္ဆိုတာ ယံုလား ”
က်ေနာ့္အသိ ... “ ယံုပါတယ္ခင္ဗ် ” သံုးႀကိမ္ သံုးခါ အတိုင္အေဖာက္ညီ ညီ ျပန္ေျဖရပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ ေရယံုေပါက္ေနတဲ့ေဘးပတ္ပတ္လည္ကို ေရမန္းနဲ႔ လုိက္ပက္ ပါတယ္ ...။
က်ေနာ္တို႔လည္း အျပန္လမ္းမွာ ယံုပါတယ္ခင္ဗ် ေအာ္လုိ႔
ဘ၀မွာ ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစမဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ ယံုလုိက္ရ တာေတြလည္း မနည္းပါလားလို႔ ေတြးရင္း .....။

တပိုင္းတစ ျဖစ္ရေသာအပိုင္းအစမ်ား

္အပိုင္းအစမ်ား (1)

ဘာလိုလိုနဲ႔ ညေနခင္းေတာင္အိပ္တန္းတတ္ေနၿပီ ေနာ္ .....
အရင္တုန္းကေတာ့ဒီလိုညေနခင္းေတြ ဟာ ရယ္သံေတြနဲ႔ ၿခံရံထားတဲ့ ေငြေရာင္အနားသပ္ေတြေပါ့ ...မွတ္မွတ္ရရ အဲ့ဒီေန႔က ေနပူၿပီး ပင္ပန္းမႈေတြ အေငြ႕တလူလူ ထြက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ မင္းကို စတင္ေတြရွိခဲ့တယ္။ၿပီးေတာ့ သိပ္မ ဆန္းၾကယ္ တဲ့ေတြဆံုမႈေတြ န႔ဲအတူ ရင္းႏွီးမႈေတြလည္း ေမြးဖြားခဲ့တယ္ေနာ္ ..။ေနာက္ေတာ့ မင္းကို အခ်ိန္တိုင္း ေတြ႕ ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ လကၡဏာျပမႈေတြနဲ႔အတူေရာဂါေတြ ကၽြမ္းခဲ့တဲ့ေကာင္ဟာငါျဖစ္ခဲ့တယ္ ေလ.. .။ တေန႔မင္းနဲ႔ ေ၀းရ မယ္ ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္ေတြက ဧရာ၀တီျမစ္ေရေတြနဲ႔ အတူအတက္အက်ျဖစ္လို႔ ...အိပ္စက္မႈေတြ ကို တုိက္စား ....။ မွတ္ထားးးးးးး ငါကမင္းနဲ႔ နီးရဖို႔အတြက္မင္းအသိုင္းအ ၀ုိင္း ရဲ႕အလိုက် ေပ်ာ္၀င္ျပမယ့္ပံုေဆာင္ခဲ တခုဆိုတာကိုေပါ့ ။


အပိုင္းအစမ်ား(2)

အဲ့ဒီေန႔ညက အိပ္မက္ေတြကိုသီကုံး လို႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြလည္း ေလဆန္ မွာေမႊးပ်ံ႕ခဲ့တယ္ေလ .... ။ မင္းနဲ႔အတူတူ ခရီးထြက္ရမယ္ဆိုေတာ့....။ ခုေတာ့လဲ အိ္ပ္မက္က လန္႔ႏိုးတိုင္း စည္းခ်က္မမွန္တဲ့ ႏွလံုးသားတစ္စံုက အလြမ္းသင့္ သံစဥ္ ေတြနဲ႔ ရစ္သမ္ညိႇလို႔ ....။ ငါက မင္းအတြက္နဲ႔ ဘယ္ပတ္၀န္းက်င္ကိုမွ ဂရုမစိုက္ဘူး ..... သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ ေတြကလဲ မင္းနဲ႔ ယွဥ္ရင္ ဒုတိယေနရာမွာေပါ့ ...။ မင္းကေတာ့ မင္း ပတ္၀န္းက်င္ မင္းသူငယ္ ခ်င္း ေတြရဲ႕ အေနာက္မွာ ငါ့ကို မႈန္၀ါ၀ါ ရပ္တန္႔ေစလို႔ .....။ ဘာလိုလိုနဲ႔ ခုဆို သန္းေခါင္ေတြေတာင္ ညဥ့္နက္ေနၿပီေနာ္ ....................................... ... ..။


အပိုင္းအစမ်ား ( 3 )

မင္းနဲ႔အတူ နားလည္မႈေတြယူလို႔ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ယံုၾကည္မႈေတြ တည္ ေဆာက္ ခဲ့ ညေနခင္းကို မေမ႔ဘူး။ အခ်စ္ဆိုတာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္နားလည္ျခင္းတဲ့ ..... အဲ့ဒီေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ နားလည္ခဲ့ၾကတဲ့ ငါတို႔ၾကားမွာလည္း ??????????? ။ Question mask ေတြနဲ႔ ေမးခြန္းမ်ားခဲ့တယ္ ေနာ္ ...။ ခ်စ္တယ္ ဆုိတာကို ဘာနဲ႔မွ သက္ေသျပစရာမလိုဘူးလို႔ မင္းေျပာခဲ့တယ္္ . ...အကယ္၍မ်ားတစ္ေန႔ ေန႔မွာလိုအပ္ခဲ့ ရင္ ငါက မင္းအတြက္နဲ႔ အမွန္တရားဘက္က မွားျပမယ့္သူ တစ္ေယာက္ေပါ့။

က်ေနာ့္အတြက္ အဲ့ဒီေၾကာင္းအရာေတြက ဘယ္ေတာ့မွေျပာင္းလဲမသြားေပမယ့္ .... သူ႔အိမ္မ်က္ႏွာစာမွာေတာ့ မိုးမခပန္းေတြပြင့္လို႔ ....... ....။